Over ons

De Nooit Vergeten-ervaring

Als zoon van een vader die de oorlog overleefde, ben ik erg geïnteresseerd in alles wat met de oorlog te maken heeft.

Niet met het (geo)politieke deel ervan maar mijn interesse geldt vooral voor de menselijke kant.

Mijn vader was niet joods, maar hij heette wel Samuel en had zomaar opgepakt kunnen worden.

Hem wachtte in 1943 (heeft hij verklaard) het krijgsgevangenschap. Om krijgesgevangengschap te voorkomen en om geld te verdienen voor zijn gezin heeft hij zich gemeld bij een aannemer en zou als 'schoenmaker' worden uitgezonden naar Riga (Letland). Omdat hij schoenmaker/leerhersteller was, vertegenwoordigde hij een bepaalde ‘marktwaarde’ en had hij enig nut. Uiteindelijk bleek de aannemer een ronselaar te zijn voor de Duitsers en werd hij naar Luga (net onder Leningrad in Rusland) gebracht om daar samen met joodse gevangenen aan de weg te werken. Hij mocht met verlof in verband met de zwangerschap van mijn moeder en is niet meer teruggekeerd. 

Hij sprak weinig over de oorlog en juist dat zorgde er voor dat ik meer wilde weten en zien.

Mijn vrouw is – vanwege haar Opa – ook bovenmatig geïnteresseerd in de menselijke kant van de oorlog.

Wij hebben (behoudens een enkele uitzondering) alle gedenkplaatsen in Nederland, Duitsland en  Polen bezocht. Daarnaast nog enkele plaatsen in Tsjechië en Oostenrijk.

Gaandeweg kreeg ik steeds meer het gevoel dat ‘iedereen’ dit eigenlijk zou moeten doen.

De oudere generatie vanwege misschien al aanwezige interesse en de jongere generatie om de interesse aan te wakkeren. 

Oudere mensen weten vaak al veel van de oorlog (eigen ervaringen of van de ouders), maar nemen niet de stap om de herinneringen of de verhalen te doorleven.

Jongeren weten vaak niet (is gebleken uit onderzoek) wat er gebeurd is- of ontkennen het soms zelfs omdat het gewoonweg niet te bevatten is. Dat zorgt af en toe voor ongemakkelijke situaties.

Om hen hierbij te helpen, ben ik zeer gemotiveerd geraakt om zoveel mogelijk mensen kennis te laten maken met alles wat er bestaat aan herinneringen.

We hebben een aantal proefreizen gemaakt. Dat was erg indrukwekkend en sterkte mij nog meer om dit te gaan organiseren. Begin 2027 ga ik met vervroegd pensioen en dan wil ik het actief oppakken, maar op bescheiden schaal; het worden om te beginnen 4 tot 6 reizen per jaar. We streven géén commerciële doelen na.

Mocht u/je een groep van 6 personen kunnen vormen (familie, vrienden of welke vorm dan ook), is dat precies het aantal waar we ons op richten. Voor 6 losse personen kan vanzelfsprekend ook een groep worden gevormd, maar het is voor u/jezelf het mooiste om het met een 'eigen' groep te beleven.